Ιστορίες Rock Μουσικής, Pt.2

Αφού σας έχω ήδη προϊδεάσει από την προηγούμενη εβδομάδα για τη θεματολογία που θα υπάρχει για τις επόμενες εβδομάδες, ας μην χάνουμε στιγμή λοιπόν.

1. Lorelei – Scorpions (2010)

Το Μάιο του 2010 και μετά από τρία χρόνια απραξία,ς οι Scorpions αποφάσισαν να βγάλουν ένα νέο δίσκο, το Sting in the Tail. Μέσα σε αυτό υπάρχει ένα πολύ όμορφο κομμάτι, το Lorelei. Αναφέρεται σε ένα μυθικό πλάσμα που βρισκόταν στις ακτές του Ρήνου και προσπαθούσε να αποπλανήσει τους ναυτικούς που τύχαινε να βρεθούν στην περιοχή.

 

2. Crocodile Rock – Elton John (1973)

Το κομμάτι αυτό ήταν η πρώτη επιτυχία του Elton John και ήταν σαφώς επηρεασμένο από τις ηχογραφήσεις του 50 και λίγο από Speedy Gonzales του Pat Boone. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι πάντα ήθελε να δημιουργήσει ένα τραγούδι που θα του θύμιζε το παρελθόν αλλά και θα ήταν κοντά σε κομμάτια όπως τα Oh Carol, Little Darling, λίγο από Beach Boys και λίγο από Eddy Cochran.

 

3. Angel Of Death – Slayer (1986)

Αντικείμενο οξείας αντιπαράθεσης για τα φιλοναζιστικά μηνύματα τα οποία εκπέμπει, το τραγούδι – σήμα κατατεθέν του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Slayer περιγράφει γλαφυρά και με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα «πειράματα» του γιατρού των SS, Joseph Mengele, γνωστού και ως «Άγγελο του Θανάτου». Millions laid out in their Crowded tombs. Sickening ways to achieve The holocaust.

 

4. I Don’t Like Mondays – The Boomtown Rats (1979)

Στις 29 Ιανουαρίου του 1979, η 16χρονη Brenda Spencer σκοτώνει δύο άτομα και τραυματίζει ακόμα δέκα στο Diego της California, πυροβολώντας από το σπίτι της προς την είσοδο του απέναντι Δημοτικού Σχολείου. Το όπλο ήταν χριστουγεννιάτικο δώρο του πατέρα της, ενώ στους αστυνομικούς που τη συνέλαβαν και τη ρώτησαν γιατί το έκανε απάντησε αφοπλιστικά «I don’t like Mondays». Με αφορμή το σοκαριστικό αυτό περιστατικό, οι Boomtown Rats κυκλοφορούν το ίδιο καλοκαίρι το ομώνυμο τραγούδι. The whole day down, down, down, shoot it all down.

 

5. Zombie – The Cranberries (1994)

Η ναυαρχίδα του συγκροτήματος και ένα από τα πιο γνωστά ροκ τραγούδια των 90’s αποτελεί ηχηρή διαμαρτυρία για τα δεινά του πολέμου εν γένει, αν και αρκετοί υποστηρίζουν ότι γράφτηκε προς τιμή των Jonathan Ball και Tim Parry, δύο αγοριών τα οποία σκοτώθηκαν στον βομβαρδισμό του IRA στο Warrington το 1993.

 

6. Another Brick In The Wall – Pink Floyd (1979)

Η δεκαετία του ’80 ήταν η δεκαετία της επανάστασης στον κόσμο της μουσικής. Πολλά τα νέα συγκροτήματα όπως και τα είδη της μουσικής. Στη Μεγάλη Βρετανία που ήταν η Μέκκα της Μουσικής στην Ευρώπη υπήρχαν πάμπολλα γκρουπάκια. Ένα από αυτά ήταν και οι Pink Floyd που γίνονται ιδιαίτερα γνωστοί από τον δίσκο τους, The Wall. Μέσα σε αυτό το θεσπέσιο άλμπουμ ξεχωρίζει όμως το κομμάτι Another Brick In The Wall μια και αναφέρεται στη ψυχολογική αλλά και πολλές φορές σωματική βία που ασκούσαν οι καθηγητές στους μαθητές εκείνα τα χρόνια. Στις πληροφορίες του κομματίου απλα να αναφέρουμε ότι τα παιδιά που ακούγονται είναι από την χορωδία του διπλανού σχολείου που λάμβανε χώρα η δημιουργία του δίσκου.

 

7. Woodstock – Crosby, Stills, Nash & Young (1970)

Το κομμάτι αναφέρεται στο διάσημο φεστιβάλ μουσικής του 1969. Το συγκρότημα θα έβγαινε στην σκηνή κατά τις τρεις ώρα το μεσημέρι της Δευτέρας. Το φεστιβάλ ήταν προγραμματισμένο να τελειώσει τα μεσάνυχτα της ίδιας ημέρας αλλά μια δυνατή νεροποντή ανάγκασε πολλούς από του θεατές να φύγουν πολύ νωρίτερα από τα μεσάνυχτα. Ήταν τόσο μεγάλη η νεροποντή που πολλοί από τους θεατές δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τον θρυλικό Jimi Hendrix να κλείνει το φεστιβάλ.

 

8. We Didn’t Start The Fire – Billy Joel (1989)

Ένα κομμάτι το οποίο έχει γραφτεί για την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Ένα πρόβλημα όπως έλεγε και ο ίδιος στο οποίο δεν ήταν υπεύθυνη η δική του γενιά απλά το παρέλαβε από τις  προηγούμενες. Μάλιστα την ιδέα του κομματιού του την έδωσε και ο γιος του John Lennon , Sean. Απλά να αναφέρουμε ότι μέσα έχει τα ονόματα των Harry Truman, Doris Day, Johnny Ray, Walter Winchell, Joe DiMaggio, Joseph McCarthy, Richard Nixon, Marilyn Monroe, Julius and Ethel Rosenberg, Sugar Ray Robinson, Marlon Brando, Dwight Eisenhower, Marciano, Wladziu Valentino, Liberace, Santayana, Josef Stalin, Georgi Malenkov, Gemal Nasser, Sergey Sergeyevich Prokofiev, Nelson Rockefeller, Roy Campanella, Roy Cohn, Juan Peron, Arturo Toscanini, Albert Einstein, James Dean, Davy Crockett, Elvis Presley, Brigitte Bardot, Nikita Krushchev, Grace Kelly, Boris Pasternak, Mickey Mantle, Queen Elizabeth II , Jean-Lous Kerouac, Chou En-Lai, Charles de Gaulle, Buddy Holly, Charles Starkweather, Fidel Castro, Syngman Rhee, John F. Kennedy, Chubby Checker, Ernst Hemingway, Karl Adolf Eichmann, Bob Dylan, Lawrence Thomas Edward (of Arabia), Lieutenant Colonel John Glen, Sonny Liston, Floyd Patterson, Giovanni Montini (Pope Paul VI), Malcolm Little (X), Ho Chi Minh, Menachem Begin, Ronald Reagan, Sally Ride και Bernie Goetz.

 

9. Stairway Τo Heaven – Led Zeppelin (1970)

Το περιοδικό Classic Rock το κατέταξε στην πρώτη θέση της λίστας του με τα δέκα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών ενώ το περιοδικό Guitar World του έδωσε την πρώτη θέση στη λίστα του με τα 100 καλύτερα κιθαριστικά solos που γράφτηκαν ποτέ. Το κομμάτι γράφτηκε το 1970 από τους Jimmy Page και Robert Plant στο εξοχικό Bron-Y-Aur, ένα κτίριο του 18ου αιώνα στην Ουαλία όπου την δεκαετία του 50’ οι γονείς του Plant χρησιμοποιούσαν ως τόπο διακοπών.  Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η εισαγωγή του κομματιού είναι πανομοιότυπη με το ορχηστρικό κομμάτι των SPIRIT “Taurus”, συγκρότημα για το οποίο οι ZEPPELIN έπαιξαν support αρκετές φορές πριν τη σύνθεση του “Stairway to Heaven”. Το 2000 έγινε γνωστό ότι το κομμάτι είχε παιχτεί στα Αμερικάνικα ραδιόφωνα πάνω από 3 εκατομμύρια φορές κάνοντας το ένα από τα πιο πολυπαιγμένα τραγούδια στην ιστορία του ραδιόφωνου ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι το 1990 ένας σταθμός της Florida έπαιζε το κομμάτι για 24 ώρες συνεχόμενα.

 

10. Bohemian Rhapsody – Queen (1975)

Στην εποχή του ήταν το ακριβότερο single που ηχογραφήθηκε ποτέ ενώ είναι τραγούδι δίχως ρεφραίν. Όταν κυκλοφόρησε έμεινε στην πρώτη θέση των Βρετανικών charts για εννέα συνεχόμενες βδομάδες και πούλησε περισσότερο από ένα εκατομμύρια αντίτυπα μέσα σε τρεις μήνες. Το κομμάτι έγραψε ο Freddie Mercury στο σπίτι του στο Δυτικό Λονδίνο και είναι από τα λίγα των QUEEN που δεν συντέθηκαν στο studio όπως συνήθιζε τις περισσότερες φορές το συγκρότημα. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο Mercury, o May και ο Taylor έγραφαν τα φωνητικά δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα ενώ χρειάστηκαν τρεις βδομάδες για να ολοκληρωθεί. O Mercury ποτέ δεν αποκάλυψε το νόημα των στίχων λέγοντας μόνο ότι έχει να κάνει με τις σχέσεις των ανθρώπων. Το “Bohemian Rhapsody” έγινε το πρώτο τραγούδι στην ιστορία της μουσικής που βρέθηκε με την ίδια έκδοση στη πρώτη θέση των charts, την πρώτη όταν κυκλοφόρησε και τη δεύτερη το 1991 μετά το θάνατο του Mercury. Αξίζει να αναφερθεί πως διασκευάστηκε εξαιρετικά από τον Bruce Dickinson (IRON MAIDEN) και την Montserrat Caballe. Απλά να σκεφτείτε ότι το κομμάτι μπορεί και είχε μείνει στην αφάνεια μια και την εποχή εκείνη τα τραγούδια που έπαιζαν στο ραδιόφωνο είχαν διάρκεια περίπου τρία λεπτά. Το Bohemian Rhapsody είχε διάρκεια 6 λεπτά. Κανένας σταθμός δεν το ήθελε μέχρι που βρήκε ο Mercury ένα τοπικό σταθμό και το έπαιξε.

Advertisements

Ιστορίες Rock Μουσικής, Pt.1

Είναι πολλές φορές περίεργο, και συνάμα εξαιρετικά δύσκολο, να μπορέσεις να βρεις την ιστορία που κρύβεται πίσω από ένα μουσικό κομμάτι. Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι ο δημιουργός κάθεται σε ένα ημισκότεινο δωμάτιο, μακριά από ήχους και θορύβους που θα προσπαθήσουν να τον αποσπάσουν από την νιρβάνα της δημιουργίας. Αλλά πιστέψτε με δεν είναι καθόλου έτσι…

Από την άλλη πλευρά, από πού αναζητά την έμπνευση; Τα περισσότερα κομμάτια της κλασικής μουσικής έχουν ως θεματολογία τη φύση, τη ζωή, ακόμα και το θάνατο. Τα πράγματα όμως άλλαξαν όταν η rock μουσική κάνει την εμφάνιση της. Η φύση, η ζωή και ο θάνατος αλλάζουν και στην θέση τους εμφανίζονται γεγονότα καθημερινής επιβίωσης. Μέσα από αυτό το κείμενο -αλλά και από άλλα τέσσερα- θα πάρουμε μια μικρή γεύση μουσικής δημιουργίας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.

1. Eleanor Rigby – The Beatles (1966)

Ηταν το 1966, όταν οι Beatles ξάφνιαζαν τους φίλους τους με την ηχογράφηση του Eleanor Rigby για τις ανάγκες του άλμπουμ Revolver. Το κομμάτι κυκλοφορεί στην πίσω πλευρά του Yellow Submarine, τον Αύγουστο του 1966. Το τραγούδι γράφεται από τον John Lennon και τον Paul McCartney. Η κεντρική ιδέα όμως ανήκει στον Paul. Η έμπνευση όμως του έρχεται από τη ματιά που ρίχνει σε ένα τζάμι ενός πολυκαταστήματος στο Bristol, βλέποντας τον κόσμο πόσο γρήγορα και μοναχικά περπατούσε στον δρόμο. Το κομμάτι γνωρίζει πολλές διασκευές με τις πιο γνωστές όμως να είναι του Ray Charles και της μεγάλης Aretha Franklin.

 

2. Polly – Nirvana (1991)

Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της rock μουσικής ήταν φυσικά ο Κurt Cobain. Οι Nirvana, ως ιδρυτές της Grunge, αντλούσαν τα θέματά τους από την καθημερινότητα που είχαν στο Seattle. Κάπως έτσι είναι και το Polly. Τον Αύγουστο του 1987 και ενώ η τρεις φίλοι καθόντουσαν και αράζανε, παίρνει την εφημερίδα ο Kurt και διαβάζει ένα άρθρο. Ενα 14χρονο κοριτσάκι ονόματι Polly απαγάγεται, βασανίζεται και βιάζεται από ένα φίλο της, τον Gerald Arthur, τον οποίο είχε γνωρίσει σε μια rock συναυλία στο γειτονικό Tacoma Dome. Κατόρθωσε να δραπετεύσει όταν ο Gerald Arthur σταμάτησε για να βάλει γκάζι στο αυτοκίνητο. Βγήκε από το αυτοκίνητο και δημιούργησε σκηνή μαζεύοντας κόσμο, με αποτέλεσμα να καταφέρει να διαφύγει.

 

3. Hurricane – Bob Dylan (1976)

Το 1975, ο Dylan γράφει ένα τραγούδι-διαμαρτυρία για την άδικη φυλάκιση του μποξέρ Rubin «Hurricane» Carter, ο οποίος κατηγορήθηκε για τη δολοφονία τριών ατόμων μέσα σε μπαρ του New Jersey. To ίδιο τραγούδι, αρκετά χρόνια μετά, κόσμησε το soundtrack της ομώνυμης ταινίας με τον Denzel Washington.

 

4. Hotel California – The Eagles (1977)

Το Hotel California γράφτηκε βασισμένο πάνω σε ένα ορχηστρικό κομμάτι του Don Felder, σε στίχους Don Henley και Glen Frey. Η ηχογράφηση του γίνεται στο Μαϊάμι και οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στη ζωή στο Los Angeles εκείνη την περίοδο. Αυτό που έκανε το κομμάτι να ξεχωρίζει ήταν οι κιθάρες των Don Felder και Joe Walsh. Το τραγούδι βοήθησε στο να αποκτήσει το συγκρότημα αρκετούς καινούριους φίλους και ήταν το τελευταίο που ηχογράφησαν με μπασίστα τον Randy Meisner ( Τα περί σατανιστικών για το κομμάτι όταν γυρίζεις το δίσκο ανάποδα το αφήνω σε εσάς).

 

5. Smoke On The Water – Deep Purple (1973)

Το πασίγνωστο κομμάτι των Deep Purple με το πιο αναγνωρίσιμο riff στη ιστορία του rock, εμπνεύστηκε από το «λαμπάδιασμα» ενός ολόκληρου κτιριακού συγκροτήματος. Ηταν Δεκέμβριος του 1971 και τα μέλη του συγκροτήματος βρίσκονταν στην Ελβετία για ηχογράφηση. Την ίδια μέρα, ο Frank Zappa έδινε συναυλία στο τοπικό καζίνο. Κατά τη διάρκεια του live, ένας θεατής εκτόξευσε βεγγαλικό προς την σκηνή, το οποίο βρήκε στην οροφή της αίθουσας και αμέσως όλο το καζίνο τυλίχτηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς.

 

6. Another One Bites The Dust – Queen (1980)

Οταν ο Michael Jackson άκουσε το άλμπουμ των Queen, The Game, είπε στο φίλο του Freddy Mercury ότι έπρεπε να κυκλοφορήσει σαν single το Another One Bites The Dust. Τελικά είχε απόλυτο δίκιο, μια και έγινε πολύ μεγάλη επιτυχία. Σκεφτείτε ότι ξεπέρασε σε πωλήσεις ακόμα και το αξεπέραστο Bohemian Rhapsody. Τα περισσότερα τραγούδια του συγκροτήματος ήταν γραμμένα κυρίως από τους Mercury ή May. Το κομμάτι αυτό γράφτηκε όμως από το μπασίστα τους, τον John Deacon. Μετά την κυκλοφορία του κομματιού, ο Mercury αλλάζει ριζικά την εμφάνιση του και λανσάρει το κοντό μαλλί και το μουστάκι.

 

7. American Pie – Don McLean (1971)

Ενα από τα πιο χαρούμενα τραγούδια της μουσικής σκηνής, κρύβει πίσω του μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του διεθνούς πενταγράμμου. Το 1959, και έχοντας τελειώσει άλλη μία συναυλία στην Iowa, οι διάσημοι rock μουσικοί Buddy Holly, J. P. «The Big Bopper» Richardson και Ritchie Vallens ετοιμάζονταν για τον επόμενο σταθμό της περιοδείας τους στη Minessota. Στις 3 Φεβρουαρίου του 1959, οι τρεις μουσικοί επιβιβάζονται σε τσάρτερ για να μεταβούν στην πόλη, όμως λίγα λεπτά μετά την απογείωση η κακοκαιρία και οι λανθασμένοι χειρισμοί του πιλότου προκαλούν την συντριβή του. Ολοι οι επιβάτες βρήκαν τραγικό θάνατο και η μέρα εκείνη χαρακτηρίστηκε ως «The Day the Music Died». Το 1971, ο Don McLean γράφει το «American Pie» προς τιμήν τους.

 

8. When The Levee Breaks (1971) Led Zeppelin

Το 1971, οι Led Zeppelin συμπεριλαμβάνουν στο νέο τους δίσκο που κυκλοφορεί, το τραγούδι When The Levee Breaks. Ο Robert Plant είχε στην κατοχή του ένα δίσκο με το συγκεκριμένο κομμάτι. Η ιστορία αυτού του τραγουδιού που διασκεύασαν οι Led Zeppelin είναι ακόμα πιο παλιά όμως: Γράφτηκε από τη μεγάλη κύρια των Blues, Minnie McCoy, το 1929. Είναι αληθινή ιστορία, η οποία και αναφέρεται στη μεγάλη πλημμύρα του Μισσισσιππή το 1927. Οι έγχρωμοι εργάτες των φυτειών είχαν υποχρεωθεί τότε να δουλεύουν στις όχθες του ποταμού υπό την απειλή των όπλων, για να κατασκευάσουν αναχώματα με σακιά άμμου και να σώσουν έτσι τις περιουσίες των ντόπιων λευκών γαιοκτημόνων. Οταν τα αναχώματα παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά του ποταμού, οι έγχρωμοι δεν μπόρεσαν να φύγουν έγκαιρα και εκατοντάδες από αυτούς πνίγηκαν.

 

9. Enter Sandman – Metallica (1991)

Το κομμάτι που έφερε το Ηeavy Μetal στο ραδιόφωνο. Το κομμάτι που έκανε Μainstream το Ηeavy Μetal, βγάζοντας του μια για πάντα την ταμπέλα του Underground. Οι στίχοι ανήκουν στον James Hetfield και αναφέρονται σε εφιάλτες της παιδικής του ηλικίας. O Lars Ulrich ήταν ο μόνος που πίστευε ότι το Enter Sandman έπρεπε να είναι το πρώτο single του δίσκου, καθώς και αυτό που θα ανοίξει το album, σε αντίθεση με όλους τους άλλους και τον Bob Rock, που ήθελαν το Holier Than Thou. Τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του drummer και το Enter Sandman έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια στην ιστορία της rock, με το album να πουλάει περισσότερα από 22 εκατομμύρια αντίτυπα. Το κομμάτι έχει διασκευαστεί από καλλιτέχνες όπως οι Motorhead, οι Alter Bridge, οι Sum 41, οι Apocalyptica, οι Die Krupps και οι Ween.

 

10. God Save The Queen – Sex Pistols (1977)

Κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια του Ασημένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Μάιο του 1977, και προκάλεσε αμέτρητες αντιδράσεις. Παρόλο που οι στίχοι και το εξώφυλλο του single λογοκρίθηκαν, το τραγούδι κατάφερε να φτάσει στη δεύτερη θέση των αγγλικών charts, ενώ ταυτόχρονα το BBC αρνήθηκε την αναπαραγωγή του. Το ίδιο το BBC μετά από 23 ολόκληρα χρόνια παραδέχθηκε ότι το God Save the Queen έφτασε στην κορυφή των charts εκείνη την περίοδο, αλλά διάφοροι «περίεργοι» μηχανισμοί δεν επέτρεψαν το album να πάρει τη θέση που του άξιζε. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από τον εθνικό ύμνο του Ηνωμένου Βασιλείου και ο κυριότερος λόγος που λογοκρίθηκε ήταν ότι περιέγραφε ως φασιστικό το καθεστώς της μοναρχίας ενώ οι στίχοι ανέφεραν ότι η Αγγλία δεν έχει μέλλον. Το περιοδικό Q κατέταξε το 2001, το εξώφυλλο του God Save the Queen στην κορυφή των 100 καλύτερων εξώφυλλων όλων των εποχών.

 

Τσέκαρε:

Όλα για τον Jimi

Το Club των 27

Symphonic Metal: Τι ξέρεις;

Όλα για τον Jimi

Ο αυτοδίδακτος κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός Jimi Hendrix γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1942 στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον, ως Johnny Allen Hendrix (αργότερα ο πατέρας του Al το άλλαξε σε James Marshall). Στα εννιά του χρόνια, οι γονείς του χωρίζουν και ο νεαρός Jimi (προσωνύμιο που του δόθηκε στη γειτονιά που μεγάλωσε) ζει για ένα μεγάλο διάστημα με τη γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του, που ήταν κατά το ήμισυ ινδιάνα Τσερόκι.

Η μητέρα του, Λουσίλ, ήταν μόλις 17 ετών όταν γεννήθηκε ο Hendrix. Είχε μια θυελλώδη σχέση με τον πατέρα του, Al, όπου και τελικά αφήνει την οικογένεια, παρόλο που το ζευγάρι κάνει δυο ακόμα παιδιά μετά τον Jimi, τους Leon και Joseph. Μέσα σε αυτή την άσχημη οικογενειακή κατάσταση ο μικρός Jimi ψάχνει διεξόδους για να ξεφύγει. Η ευκαιρία τού παρουσιάζεται στο ποιο τρελό μέρος, στα σκουπίδια. Εκεί, σε ηλικία 14 ετών βρίσκει πεταμένη την πρώτη του κιθάρα, η οποία όμως έχει μόνο μια χορδή. Του αρέσει να την κρεμά πίσω από την πλάτη του, όπως ο αγαπημένος του μοναχικός ήρωας του γουέστερν «Jonny Guitar». Την ίδια χρονιά βλέπει σε ένα σόου τον Elvis Presley όπου και εντυπωσιάζεται, ταυτόχρονα ακούει μανιωδώς δίσκους του Muddy Waters, του Lightnin’Hopkins αλλά και του Little Richard. Στα 16 του χρόνια, ο πατέρας του, Al, του αγοράζει μια ηλεκτρική κιθάρα και συμμετέχει σε πολλά τοπικά γκρουπάκια (The Rocking Kings και στους The Tomcats), αυτός είναι όμως που τραβά αμέσως την προσοχή με το αστραφτερό του στυλ, αλλά και για το γεγονός ότι ως αριστερόχειρας παίζει με δεξιόχειρη κιθάρα. Κάπως έτσι αρχίζει η μεγάλη του περιπέτεια στον κόσμο της μουσικής.

Έχοντας μπλεχτεί σε μια κλοπή αυτοκινήτου, ο νεαρός Jimi ανταλλάσσει μια διετή ποινή φυλάκισης με μια ισόχρονη θητεία στο στρατό. Στρατολογείται λοιπόν από το στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών το 1961, όπου πηγαίνει και εκπαιδεύεται στο Fort Ord στην Καλιφόρνια για να γίνει αλεξιπτωτιστής. Ακόμη και ως στρατιώτης όμως, βρίσκει το χρόνο για τη μουσική καθώς εκεί γνωρίζει τον μπασίστα Billy Cox όπου και αναπτύσσεται μια δυνατή φιλία μεταξύ των δύο ανδρών, αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μπάντας με την ονομασία The King Casuals. Εκεί κατά τη διάρκεια μιας πτώσης του με αλεξίπτωτο σπάει τον αστράγαλο του και αναγκάζεται να απολυθεί (άλλοι αναφέρουν ότι απολύεται λόγω κακής διαγωγής). Μετά την αποχώρηση του από τον στρατό, τον Νοέμβριο του 1962 μπαίνει για πρώτη φορά σε στούντιο, στο Νάσβιλ του Τενεσί όπου εργάζεται ως session μουσικός και παίζει ως backup σε σπουδαία ονόματα, όπως οι Isley Brothers, Curtis Knight, Sam Cooke, αλλά και για το ίνδαλμά του, Little Richard. Τον Ιανουάριο του 1964 μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και δημιουργεί μια μπάντα που ονομάζεται Jimmy James and the Blue Flames, με την οποία τον επόμενο μήνα κερδίζει ένα διαγωνισμό στο θέατρο «Apollo» για ερασιτέχνες μουσικούς.

Στα μέσα του 1966, γνωρίζει τον Frank Vincent Zappa, ο οποίος του μιλά για το «πεταλάκι» wah-wah, που μόλις είχε ανακαλυφθεί. Ο Hendrix το ενσωματώνει στην κιθαριστική του παλέτα, μαζί με την «παραμόρφωση» και την «ανάδραση» (feedback). Την ίδια εποχή συναντά και τον μπασίστα, Chas Chandler, πρώην μέλος των Animals, ο οποίος ακολουθεί πια την καριέρα του παραγωγού και τον πείθει να εγκαταλείψει την Αμερική για να εγκατασταθεί στην τότε Μέκκα της μουσικής, το Λονδίνο. Εκεί σχηματίζει το γκρουπ The Jimi Hendrix Experience, με τον Noel Redding στο μπάσο και τον Mitch Mitchell στα ντραμς. Στην αρχή παίζουν σε μικρά κλαμπ, όμως πολύ γρήγορα δημιουργούν αίσθηση με την εκπληκτική δεξιοτεχνία του Hendrix στην κιθάρα αλλά και στο σόου που προσφέρουν στο κοινό. Όπως είναι λογικό υπογράφουν στην Track Records (δισκογραφική εταιρεία των Who) όπου και ηχογραφούν τρία σινγκλ το Hey Joe, TheWind Cries Mary και το αξεπέραστο Purple Haze, τα όποια όλα μπαίνουν στο Top-10. Άλλωστε τα μέλη των Beatles, οι Rolling Stones, οι Who και ο Eric Clapton ήταν όλοι μεγάλοι θαυμαστές του έργου του. Ένας κριτικός για το βρετανικό μουσικό περιοδικό Melody Maker είχε πει ότι «ο Jimi Hendrix είχε τόσο μεγάλη και δυνατή σκηνική παρουσία που έμοιαζε φορές να παίζει χωρίς χέρια, μόνο με την δύναμη του μυαλού του.

limi hendrin experience

Επιτέλους στις 12 Μάιου 1967 κυκλοφορεί το πρώτου άλμπουμ με τον τίτλο Are You Experienced, που όπως ήταν φυσικό γνωρίζει τεραστία επιτυχία, το όποιο τον στέλνει στο Νο2 μια και στο Νο1 βρίσκεται υπέροχο Sgt Pepper’s των θρυλικών Σκαθαριών. Λίγες μέρες αργότερα, στις 31 Μάιου θα είναι και η πρώτη φορά που θα βάλει φωτιά στην κιθάρα του επί σκηνής όπου αργότερα θα συνεχίσει με τους ενισχυτές και τα άλλα μηχανήματα. Κάτι που θα είναι αναπόσπαστο μέρος του σόου του τα επόμενα χρόνια.

Ενώ τον Ιούνιο του 1967 έρχεται επιτέλους και η αναγνώρισή του από τους συμπατριώτες του στο φεστιβάλ του «Monterey Pop», όπου ο rock σκηνοθέτης D.A. Pennebaker απαθανατίζει κινηματογραφικά για πρώτη φορά το σπάσιμο και κάψιμο της κιθάρας στο τέλος του σόου. Το ίδιο χρόνο θα κυκλοφορήσει το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο Axis: Bold As Love το οποίο τεχνικά είναι ποιο ώριμο από το πρώτο. Την αμέσως επόμενη χρονιά κυκλοφορεί και το τρίτο του άλμπουμ, το Electric Ladyland, το πρώτο όμως που φέρει ολοκληρωτικά την δική του μουσική σφραγίδα.

Οι σχέσεις του Hendrix με τον Chandler είναι τεταμένες, με τον δεύτερο να διακόπτει την συνεργασία του. Αιτία η μεγάλη τελειομανία του Hendrix για την μουσική, κάτι που δεν μπορούσε να καταλάβει ο Chandler μια και εκείνος ήθελε λίγες ώρες στο στούντιο και γρήγορο τερματισμό των κομματιών και όχι την ηχογράφηση κομματιών 43 φορές όπως έγινε με το Gypsy Eyes. Στο συγκριμένο άλμπουμ αρχίζει να χρησιμοποιεί νέα όργανα και ηλεκτρονικά εφέ, από διαφορετικές ομάδες μουσικών. Χαρακτηριστικά κομμάτια του δίσκου είναι το Voodoo Child και η αγνώριστη διασκευή All Along The Watchtower του Bob Dylan. Ο ίδιος μάλιστα χαρακτήριζε τη μουσική του «γήινη» για τις μπλουζ, τζαζ και φανκ καταβολές της και «διαστημική» για τους ψυχεδελικούς ήχους, που δημιουργούσε με την ηλεκτρική κιθάρα του. Η μπάντα συνεχίζει τη διαδρομή της μέχρι την τελική της διάλυση τον Ιούνιο του 1968, μια και ο μπασίστας Noel Redding ήθελε να αφοσιωθεί στην κιθάρα, σχηματίζοντας ένα γκρουπ το Fat Mattress το οποίο συχνά άνοιγε τις συναυλίες του Hendrix. Ο Hendrix όμως και εκείνος με την σειρά του δημιουργεί τους Gypsy Sun Αnd Rainbows με μοναδική αλλαγή την είσοδο στην μπάντα του παλιού του γνώριμου από τον στρατό, Billy Cox, στο μπάσο.

jimi hendrix gypsy sun

Στις 3 Μάιου του 1969 ο Hendrix συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο του Toronto για κατοχή ναρκωτικών. Στις αποσκευές του βρέθηκαν μικροποσότητες ηρωίνης και χασίς και στο δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι τα ναρκωτικά τού τα έβαλε κάποιος από τους οπαδούς του. Το δικαστήριο δέχεται τους ισχυρισμούς του και τον αθωώνει. Πάντως σε όλους ήταν γνωστό το έντονο φλερτ του με κάθε είδους ναρκωτικές ουσίες. Παρότι ήταν γνωστός, έπεφτε πολύ συχνά θύμα ρατσιστικών επιθέσεων, τόσο από λευκούς (συχνό φαινόμενο της εποχής εκείνης), όσο και από Αφροαμερικανούς.

Την ίδια χρονιά και συγκεκριμένα στις 18 Αυγούστου 1969, εξελίσσεται ένα άλλο φεστιβάλ που θα αλλάξει όλη την ιστορία της Rock μουσικής. Το θρυλικό μουσικό γεγονός του «Woodstock», όπου εμφανίζεται ως πρώτο όνομα με την καινούργια του μπάντα. Εκεί κλέβει την παράσταση με την εικονοκλαστική διασκευή του Εθνικού Ύμνου των ΗΠΑ Star Spangled Banner, που πραγματικά μαγεύει τα συγκεντρωμένα πλήθη. Οι Gypsy Sun And Rainbows διαλύονται μετά το Woodstock, με τον Hendrix να σχηματίζει ένα νέο τρίο, τους Band Of Gypsies, με τον ίδιο στην κιθάρα, τον Billy Cox στο μπάσο και τον Buddy Miles στα ντραμς. Το γκρουπ κυκλοφόρησε ένα live άλμπουμ το 1970, με τίτλο το όνομά τους, στο οποίο περιέχεται το εκρηκτικό δωδεκάλεπτο αντιπολεμικό έπος Machine Gun. Η μπάντα ποτέ δεν απογειώθηκε, παρόλα αυτά ο Hendrix συνεχίζει να ηχογραφεί με εξαντλητικούς ρυθμούς ένα νέο άλμπουμ με το όνομα First Rays Of The New Rising Sun, με τον Billy Cox και τον Mitch Mitchell από τους Jimi Hendrix Experience. Δυστυχώς για τον Hendrix, δεν έζησε για να ολοκληρώσει το έργο του.

Ο θάνατος τον βρίσκει το πρωί της 18ης Σεπτεμβρίου στο Λονδίνο, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Ο ταλαντούχος αυτός καλλιτέχνης, 27 ετών μόνο (η καταραμένη ηλικία για πολλούς ακόμα rock καλλιτέχνες όπως Brian Jones, Kurt Cobain, Janis Joplin και Jim Morrison), πεθαίνει πιθανώς από επιπλοκές που σχετίζονται με ένα θανατηφόρο συνδυασμό αλκοόλ και υπνωτικών χαπιών. Ένα μελαγχολικό ποίημα που βρέθηκε δίπλα στο κρεβάτι του έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι αυτοκτόνησε.

Ο Hendrix με τις αμέτρητες σχέσεις, άφησε πίσω του δύο παιδιά, την Tamica (1966) από τον δεσμό του με την Αμερικανίδα Diane Carpenter και τον James (1969). Ο ίδιος δεν το αναγνώρισε εν ζωή, το έπραξε, όμως, αργότερα ο πατέρας του Al, ο οποίος ήταν διαχειριστής της κληρονομιάς του. O Jimi Hendrix άφησε το σημάδι του στον κόσμο της ροκ μουσικής και παραμένει δημοφιλής μέχρι και σήμερα. Ένας δημοσιογράφος της Berkeley Tribe ανέφερε: «Ο Hendrix θα μπορούσε να φτάσει την ηλεκτρική κιθάρα σε ένα επίπεδο που κανείς άλλος πριν ή μετά από αυτόν δεν θα κατάφερνε να ξεπεράσει. Ήταν ο απόλυτος κιθαρίστας».

 

Άκου εδώ το Jimi Hendrix Mixtrack του Strike The Chord:

 

Τσέκαρε:

Το Club των 27

Symphonic Metal: Τι ξέρεις;

Το Club των 27

Στη μακρόχρονη ιστορία της μουσικής υπάρχουν καλλιτέχνες που έχουν φύγει νωρίς. Υπάρχει όμως μια ξεχωριστή κατηγορία, ένα γκρουπ θα λέγαμε που από μόνο του είναι κάτι το ξεχωριστό και συνάμα περίεργο, Το Club των 27. Θα ρωτήσει κάποιος τι είναι αυτό; Είναι καλλιτέχνες που έφυγαν όλοι κατά ένα παράξενο τρόπο στην ηλικία των 27.

Ας πάμε να δούμε ποιοι είναι αυτοί.

 

Robert Leroy Johnson:

Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου του 1911 στο Hazlehurst του Mississippi. Από μικρός έδειξε ότι θα ήταν κάτι ξεχωριστό. Υπάρχει μάλιστα ένα περιστατικό που δίνει να καταλάβουμε ότι ο κιθαρίστας αυτός ήταν μοναδικός: Πολλές μαρτυρίες της εποχής λένε ότι μπορούσε να παίξει τα πάντα στην κιθάρα χωρίς να κουραστεί καθόλου. Άλλοι αναφέρουν ότι το χάρισμα του αυτό δεν ήταν ανθρώπινο και ότι μάλλον είχε συμφωνήσει με το διάβολο για να μπορεί να παίζει έτσι. Απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 1938 από άγνωστη αιτία. Η επίσημη αναφορά ήταν ότι δηλητηριάστηκε από στρυχνίνη, κατά πάσα περίπτωση στο ποτό του. Ηταν γνωστός ως ο άνθρωπος των Blues. Ηχογράφησε μόλις 29 τραγούδια, τα οποία όμως επηρέασαν πάρα πολλούς από τους μετέπειτα μεγάλους μουσικούς. Θεωρείται ότι είναι ο πρώτος του Club 27.

 

Jesse Belvin:

Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1932. Τραγουδοποιός της R&B που απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1960 από αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

 

Rudy Lewis:

Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1936. Τραγουδιστής των The Drifters που πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών στις 20 Μαΐου 1964.

 

Lewis Brian Hopkins:

Γεννήθηκε 28 Φεβρουαρίου του 1942. Ήταν ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας των Rolling Stones. Ένας πολυτάλαντος άνθρωπος. Μάλιστα στα πρώτα άλμπουμ παίζει κιθάρα, φυσαρμόνικα και κάνει και κάποια φωνητικά. Ο θάνατος του επήλθε στις 3 Ιουλίου 1969. Επίσημη αιτία θανάτου ήταν πνιγμός στην πισίνα. Η επίσημη έκθεση του ιατροδικαστή αναφέρει «θάνατος από ατύχημα».

 

Dickie Pride:

Γεννήθηκε 21 Οκτωβρίου 1941. Βρετανός τραγουδιστής της rock ‘n’ roll. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 26 Μαρτίου 1969 από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών.

 

Jimi Hendrix:

Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1942. Υπήρξε πρωτοποριακός ηλεκτρικός κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός για The Jimi Hendrix Experience και Band Of Gypsys. Πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1970. Η αυτοψία έδειξε ασφυξία από εμετό ύστερα από το συνδυασμό υπνωτικών χαπιών και κρασιού.

 

Janis Joplin:

Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1943. Έγινε γνωστή ως βασική τραγουδίστρια και τραγουδοποιός για τους Big Brother And The Holding Company, The Kozmic Blues Band και Full Tilt Boogie Band. Στις 4 Οκτωβρίου 1970 επήλθε το οριστικό τέλος. Επίσημη αιτία θανάτου, πιθανόν η υπερβολική δόση ηρωίνης.

 

Arlester “Dyke” Christian:

Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1943. Ήταν τραγουδιστής των Dyke And The Blazers. Είδε το τελευταίο φως της μέρας στις 13 Μαρτίου 1971 από πυροβολισμό.

 

Jim Morrison:

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1943. Υπήρξε ο κύριος τραγουδιστής των ιστορικών The Doors. Στις 3 Ιουλίου 1971 είδε το τελευταίο φως της ημέρας. Ως επίσημη αιτία θανάτου θεωρήθηκε η καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο δεν πραγματοποιήθηκε αυτοψία.

 

Les Harvey:

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1944. Ήταν κιθαρίστας των Stone The Crows. Είχε τον πιο παράξενο θάνατο από όλους του Club 27. Σε ένα live το οποίο και αποτέλεσε μοιραίο γεγονός της ζωής του, αφού έπαθε ηλεκτροπληξία αγγίζοντας ένα μικρόφωνο με τα βρεγμένα του χέρια στις 3 Μαϊου 1972.

 

Ron “Pigpen” McKernan:

Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1945. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Grateful Dead. Απεβίωσε στις 8 Μαρτίου 1973 από γαστρεντερική αιμορραγία συνδυαζόμενη με τον αλκοολισμό.

 

Linda Jones:

Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου του 1944. Ήταν τραγουδίστρια της R&B. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 1974 από διαβητικό κώμα.

 

Kurt Cobain:

Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1967. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος, βασικός τραγουδιστής των Nirvana. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 1994. Οι Αρχές αποφάνθηκαν αυτοκτονία με κυνηγετικό όπλο.

 

Amy Winehouse:

Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1983. Βρετανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Άφησε την τελευταία της πνοή στις 23 Ιουλίου 2011 από χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ.

 

Τσέκαρε:

Symphonic Metal: Τι ξέρεις;

Symphonic Metal: Τι ξέρεις;

Ένα μουσικό είδος μάλλον παρεξηγημένο από πολλούς. Ένα μουσικό κίνημα πολύ διαφορετικό από όλα τα άλλα που υπήρξαν πριν από αυτό. Ένα είδος που αυτός που δεν έχει ακούσει έστω και ένα τραγούδι το κοροϊδεύει και το λοιδορεί (σε αυτούς ήμουν κι εγώ). Μας έρχεται από τη Βόρεια Ευρώπη και κυρίως από τις Σκανδιναβικές Χώρες (Σουηδία, Φινλανδία κτλ). Εμείς μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε αλλά και να δείξουμε τι ακριβώς είναι η μουσική με τον όρο Symphonic Metal.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με το τι ακριβώς είναι η Symphonic Metal. H Symphonic Metal είναι η Heavy Metal μουσική που περιέχει συμφωνικά στοιχεία. Στοιχεία δηλαδή που έχουν δανειστεί από άλλα υπάρχοντα είδη μουσικής (όπως π.χ. κλασική μουσική, progressive rock κ.ά.), μόνο που εδώ αρχηγικό ρόλο έχουν τα μουσικά όργανα με πλήκτρα (όπως αρμόνιο), οι ακουστικές και όχι τόσο οι ηλεκτρικές κιθάρες και κυρίως μία γυναίκεια φωνή (συνήθως έχει κλασική μουσική παιδεία) η οποία δίνει ένα οπερετικό στυλ στην ερμηνεία του τραγουδιού.

Αν και πολλές από τις Symphonic Metal Bands βασίζουν το στυλ τους σταθερά πάνω στην κλασική μουσική, μερικές ακολουθούν μια πιο θεατρική, πιο επική θα λέγαμε προσέγγιση σε αυτό το είδος, με το να συμπεριλάβουν ή ακόμα και να στηρίξουν το στυλ τους στον κινηματογράφο ή στις μουσικές επενδύσεις των ταινιών. Ένα δημοφιλές παράδειγμα αυτού του τύπου προσέγγισης είναι και τα τραγούδια της επιτυχημένης φινλανδικής Symphonic Metal μπάντας των Nightwish και της Ολλανδικής Gothic Metal μπάντας Epica.

epica

Ας συνεχίσουμε με τις μουσικές επιρροές και τα χαρακτηριστικά που έχει αυτό το είδος. Οι κύριες μουσικές επιρροές για την Symphonic Metal προέρχονται κυρίως από την Gothic Metal, την Power Metal και την κλασική μουσική. Δε θέλω να σας κουράσω με πολλές ορολογίες και μουσικά είδη, απλά να αναφέρουμε επιγραμματικά ότι το αρμόνιο παίζει τον κυρίαρχο ρόλο. Είναι αυτό που συνδυάζει τα περίεργα και τεχνικά πιο δύσκολα τμήματα του κομματιού, δημιουργώντας συνήθως ένα κλασικό στυλ που παραπέμπει σε μια ορχήστρα.

Τα τραγούδια από την άλλη πλευρά είναι πιο ατμοσφαιρικά και παραμυθένια. Είναι κυρίως πιο αισιόδοξα από τα άλλα είδη και αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με τον ιδιαίτερο τρόπο που δημιουργούν τα πλήκτρα. Τα θέματα των τραγουδιών προέρχονται κυρίως από τη μυθολογία, από παραμύθια, τη φαντασία του στιχουργού ή ακόμα και από την όπερα.

Τα συγκροτήματα αυτού του είδους συχνά διαθέτουν γυναικείες τραγουδίστριες. Τραγουδίστριες, οι οποίες έχουν κλασική παιδεία και έχουν την δυνατότητα να διαθέτουν φωνή Mezzo-Soprano (η φωνή η οποία εκτείνεται μεταξύ Soprano και Contralto, τις οποίες συναντάμε κυρίως στις όπερες). Φυσικά υπάρχει και μια ανδρική φωνή που παίζει το ρόλο του back up. Όπως είναι λογικό, η φωνή αυτή έχει στοιχεία κυρίως Metal (δυνατή και τσιριχτή).

Τα πρώτα Symphonic Metal κομμάτια παρατηρούνται σε συγκροτήματα της Death Metal και Gothic Metal. To πρώτο κομμάτι που θα λέγαμε ότι περιέχει τέτοια στοιχεία, είναι το Dies Irae από τους Αμερικάνους Believer (Sanity Obsure το άλμπουμ), το 1991. Οι πρώτοι που συνδύασαν το όνομα τους με αυτό το νέο είδος είναι οι Σουηδοί Therion. Στην αρχή χρησιμοποίησαν αυτή την τεχνική στις ζωντανές τους εμφανίσεις και μετά την έβαλαν στους δίσκους τους. Επίσης μια άλλη εκδοχή είναι και η Φινλανδική Progressive Metal μπάντα Waltari να είναι αυτή που κάνει την αρχή με τον δίσκο Yeah! Yeah! Die! Die! Death Metal Symphony in Deep C.

 

Αυτοί όμως που κάνουν πραγματικά την αρχή είναι οι Φινλανδοί Nightwish και οι Ολλανδοί Within Temptation, όταν κυκλοφορούν τα πρώτα τους άλμπουμ το 1997 (Nightwish – Angels Fall First και Within Temptation – Enter). Τα άλμπουμ αυτά επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις ζωντανές συμφωνικές συναυλίες των Therion, παρόλο που θα λέγαμε ότι οι Within Tempation είναι πιο κοντά σε Gothic Metal καταβολές. Αλλά όμως και οι δύο μπάντες μοιράζονται δυο βασικά στοιχεία Symphonic Metal: Τις ισχυρές και εξαιρετικές γυναικείες φωνές, (της Tarja Turunen οι Nightwish και της Sharon Den Adel οι Within Tempation) και τη δυνατή χρήση των πλήκτρων σε κλασικό ύφος.

Από τότε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και πολλά νέα συγκροτήματα δημιουργήθηκαν (όπως οι After Forever, Epica, Delain, Edenbridge, Xandria, Sirenia, κτλ). Η αφορμή όμως για να γνωρίσει το ευρύ κοινό αυτό το είδος ήταν το 2004 και το άλμπουμ των Nightwish, Nemo, που πραγματικά γνώρισε τεράστια επιτυχία στην Ευρώπη.

Επειδή μου αρέσει να είμαι πρακτικός τύπος, σας παραθέτω παρακάτω τραγούδια της Symphonic Metal όπου μέσω αυτών σας βάζω σε αυτό το μουσικό είδος. Τι καλύτερο άλλωστε από το να είμαστε ρακοσυλλέκτες μουσικών ήχων. Η επιλογή είναι δική σας.

Nightwish – Sleeping Sun
Within Temptation – Memories
Epica – Cry In The Moon
After Forever – Ephemeral
Ayreon – Beyond The Last Horizon
Delain – See Me In Shadow
Midnattsol – Unpayable Silence
Stratovarius – Forever
Serenity – Fairytales
Xandria – Eversleeping
Kamelot – Wander
Lunatica – Song For You
Edenbridge – Wild Chase
Sirenia – In Sumerian Haze
Sonata Arctica – Shy